Η ελληνική αντίσταση κατά της ναζιστικής και ιταλικής κατοχής ήταν μία από τις πιο δυναμικές στην Ευρώπη, με συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών, στρατιωτικών και κομμουνιστών. Ξεκίνησε αμέσως μετά την ήττα και την κατάρρευση του ελληνο-βρετανικού μετώπου τον Απρίλιο 1941, και οργανώθηκε σε διάφορα στάδια, παρά τις σκληρές κατασταλτικές επιχειρήσεις των κατακτητών. Βασίστηκε σε αντάρτικες ομάδες όπως το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο), ο ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), η ΕΔΕΣ (Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Στρατός) και άλλες οργανώσεις.

«Ήξερες ότι η Κύπρος, παρότι δεν πολεμήθηκε άμεσα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη των Συμμάχων;»

Έχουμε αποφύγει αυτή την παγίδα με το Σχέδιο Ανάν. Είναι προϊόν μιας πορείας χωρίς καμία συμμαχία και χωρίς ένταξή μας στην Ευρώπη, εμμένοντας στο Κίνημα των Αδεσμεύτων, με παρόμοιες πολιτικές και παρουσία στα Ηνωμένα Έθνη με χώρες που βασίζονταν στη Σοβιετική Ένωση και στον αντι-αποικιακό αγώνα. Σε αντίθεση, τα ανοίγματά μας με συμμάχους τώρα, ιδιαίτερα μέσω προγραμμάτων άμυνας και ασφάλειας της Ευρώπης, μας βάζουν σε πολύ καλύτερη θέση για την επόμενη διαπραγμάτευση.